Vandaag was een hele fijne dag, geen gezeur.
Zo fijn om even niets te horen, geen problemen, geen strijd.
Nadat ik de laatste keer heb opgehangen, heb ik niets meer gehoord.. Stilte voor de storm?
Maar goed, ik had vanaf vanmiddag een oppas geregeld voor de kids en ik ben samen met een vriendin de stad in gegaan. Gewinkeld, hapje gegeten en wat gedronken. Ik voelde me zo goed vandaag. Echt gelukkig. Zo vrolijk ben ik lang niet geweest.
Dit gevoel zou ik altijd wel vast willen houden. Ik moet leren om te genieten van de mooie momenten, me gelukkig voelen en blij zijn met mezelf.
Zo fijn, om ook te weten dat ik het heel erg naar mijn zin kan hebben zonder een relatie. Het gevoel van vrijheid is fijn. Toch is mijn angst nu dat hij terug gaat komen uit de kliniek. De angst dat ik hem tegen kan komen als ik wat ga drinken, de confrontatie lijkt me pijnlijk en moeilijk.
Ook zag ik vandaag dat hij heeft gebeld naar de huistelefoon, alleen stond die op stil, dus de kinderen hebben hem niet gesproken. Als ik dan het nummer van de kliniek zie, krijg ik al een steek in mijn hart. Dat gevoel moet ik nog onder controle gaan krijgen. Dat is een heftig gevoel.
Ik moet leren dat anderen niet 'de baas' zijn over mij, maar dat ik de baas ben over mezelf!
Nu ga ik lekker slapen, morgen weer een nieuwe dag.
Beste sas,
BeantwoordenVerwijderenIk was aan het zoeken op coverslaving en kwam bij jouw blog uit.
Wat goed van je dat je jouw grenzen hebt aangegeven.
Ik zit in een andere manipulatieve relatie met mijn zusje.
Ik zorg overal voor en weet dat ik haar dan indirect fasciliteer in haar alco verslaving.
Zit er nu nog midden in.
Ik heb bewondering voor jouw verhaal
Was nieuwsgierig hoe het nu met je gaat
Groeten,
M
Hoi M,
VerwijderenWat leuk dat je op mijn blog terecht bent gekomen. Het gaat inmiddels goed met me. Ik heb al een hele tijd niets meer geschreven, want er is ook zoveel gebeurd in de tussentijd.
Ik heb inmiddels al een jaar een nieuwe relatie, wat erg prettig is. Ik ben zo blij dat de verslaving niet meer direct in mijn huis zit. Mijn ex is het na meerdere pogingen nog niet gelukt om clean te worden, het is echt hopeloos.
Het is nu zelfs zover dat ik niet meer wil dat de kinderen naar hem toe gaan zolang hij in zijn actieve verslaving zit.
Het is een enorme lijdensweg en je kunt er helemaal niets aan doen.
Ik heb een enorme moeilijke periode doorgemaakt, maar ik ben inmiddels gescheiden, verhuisd en heb de regie terug over mijn eigen leven! Dat is zo fijn.
Ik ben blij dat ik de kracht en de moed heb gehad om voor mezelf en mijn kids te kiezen. Ik kan je een ding adviseren en dat is dat je aan jezelf MOET denken. Je zus kun je niet helpen als zij dat niet zelf wil. Ze kan alleen maar beter worden als ze zelf aan het afkickproces wil beginnen en gemotiveerd genoeg is. Stop voor haar te zorgen, zorg voor jezelf!! Meer kan je niet doen. Jij bent verantwoordelijk voor jou leven en zij voor dat van haar. Dat klinkt heel hard, maar is echt de enige manier.
Ik hoop dat sterk genoeg bent om de strijd aan te gaan. Ik wens je enorm veel sterkte, ik weet hoe het voelt.
Liefs,
Sas